Gepost op

CREA DUET

Wanneer de handen creatief zijn, komt het hoofd tot rust..

Gun jezelf een weekendje me-time.

Even off-line, in een inspirerende groene omgeving genieten van het creatief moment..

Karin van Klei-n Kunst Karin  en ik nodig je heel graag uit op deze creatieve keramiek en klei 2-daagse op 26 en 27 augustus in Zonhoven.

Prijs is all-in: materialen, lesgeld, maaltijden, dranken en veel creaplezier natuurlijk..

Gratis overnachting ter plaatse mogelijk.

Enkele voorbeelden van wat je mag verwachten:

 

 

Gepost op

Upcycling juwelen van vintage knopen

Ik kreeg van een collega een zak met oude knopenstalen van een knopenfabriek wat zijn deuren dicht gedaan had.

Wat een schat!

Geen twee dezelfde, maar wel verschillende maten van elke soort zodat ik al snel het idee had om er leuke juwelensetjes mee te maken.

De vijf sets hieronder getoond, zijn hier te koop in m’n webshop.

De andere creaties zijn verkrijgbaar op een kunstmarktje in de zomer (moet nog kiezen welke) of na een seintje bij mij thuis in Zonhoven..

Heb je misschien zelf nog mooie oude knopen liggen thuis?

Dan geef ik in deze DIY-blogpost graag mee hoe ik ze verwerkt heb tot juweel!

 

 

Gepost op

My bike, my friend with benefits

Het zit me al langere tijd tegen: mijn dagelijkse woon-werkverkeer met de auto.
Ik woon 15km van mijn werkplaats en in de 16 jaren dat ik dagelijks dit traject afleg, heb ik het verkeer opmerkelijk zien vermeerderen.
Hoe hard ik me er ook in erger; de drukte, de files, al die uitlaatgassen, ik maak er wel zelf deel van uit.

Door trager en bewuster te leven, kan ik me hier niet meer mee verzoenen en ben ik andere opties gaan bekijken.
Met de bus of de trein kan ik eigenlijk wel genieten van een goede verbinding zo blijkt. Het probleem bij beide is dat de uurregeling niet goed matcht met mijn werkuren die niet flexibel zijn.

Een enkele keer kom ik wel eens met de mountainbike naar het werk, maar eerlijk gezegd zie ik dit niet zitten om dit door weer en wind dagelijks te doen.

In de zomer van 2016 neemt ons Woon Zorgcentrum deel aan “De Testkaravaan” en kan ik twee weken lang een elektrische fiets uittesten voor mijn woon-werkverkeer.
OK, nog niet helemaal “groen”, maar wat een voordelen!

Fun, beweging en ontspanning
Ik neem die twee weken ’s morgens met plezier de fiets. Die dagelijkse extra porties bewegen, zalig! Je krijgt weliswaar een ondersteuning, maar het is geen brommer, je moet zelf wel trappen!
Bovendien neem ik niet meer de kortste weg langs die grote drukke baan, maar rijd ik met veel plezier enkele kilometers om langs het kanaal en een fietspad op een oud treinroutenetwerk midden in de velden en bossen. Het voelt zelfs een beetje aan als vakantie en het brengt rust en ruimte in m’n hoofd .

Praktisch en winstgevend
Gewapend met een grote dubbele fietstas, kan ik zelfs nog boodschappen doen op de terugweg.
Ook op gebied van kledij is het makkelijker en kan ik m’n gewone dagelijkse kledij aandoen ipv mij te hijsen in een fietstenueke..
Ja, ik ben verkocht.. de tijdsinvestering neem ik er graag bij. Het is enkele rit ongeveer een uurtje ten opzichte van 20 minuten met de auto, maar toch beschouw ik het niet als tijdverlies maar als investering in mezelf. Blijkt achteraf dat ik steeds minder last heb van een middagdip, zodat ik in de namiddag productiever ben wat het ‘tijdsverlies’ compenseert.
Financieel loont het ook, zeker als je op lange termijn bekijkt (zoals je alle duurzame aankopen moet bekijken). De aankoop is een serieus bedrag, maar aangezien ik een benzinetank per maand uitspaar én bovendien een behoorlijke fietsvergoeding krijg, heb ik mijn fiets op het einde van dit jaar terugverdiend. Vanaf dan is het dus winstgevend, wat zeker fijn is, maar zelfs zonder vergoeding zou ik het blijven doen.

Regen?
Van de gemiddeld tien fietstochtjes, is er maar 1 keer dat het weer echt niet meezit. Ik ben dit jaar nog niet veel nat geworden op de fiets. Behalve de week vorig jaar in november waarin Donald Trump verkozen werd, toen heeft het elke dag gegoten.. Dat weet ik nog heel goed want toen had ik mijn E-bike net gekocht.

Sterker, fitter en strakker
Ondertussen ben ik al bijna zeven maanden met mijn stalen ros op pad en heb ik gemerkt dat mijn lichaam er opmerkelijk sterker van geworden is. Vooral ter hoogte van mijn armen-schouders-nekregio is dit het opmerkelijkst. Vroeger was deze regio snel overbelast en had ik nogal eens last van spanningshoofdpijn. De eerste twee weken op de fiets was het wel even afzien en had ik zelfs meer last, maar sindsdien is het alleen maar gebeterd. Ook mijn been- en rugspieren zijn sterker geworden.
En eindelijk na drie jaren, ben ik zelfs eindelijk één van de zes bijgekomen kilo’s terug kwijt.

Slow and Green
Door elke dag twee uren op m’n fiets te zitten, beleef ik mijn omgeving veel langzamer en dus bewuster. Ik merk de veranderingen van de seizoenen op en voel me erg dankbaar dat ik elke dag kan en mag genieten van een mooi stukje Limburg. Ik ben ook bewuster met m’n eigen zingeving bezig.
Aan een enkeling die mekkert dat mijn fiets niet 100% groen is omdat ik toch nog elektrische energie verbruik en bijgevolg nog CO2 produceer, zeg ik: “Het is toch al een opmerkelijke verbetering én het is zoiezo een auto minder op de weg!”
Het is een win-win-win situatie: goed voor mij, m’n omgeving en het milieu!

Gepost op

positieve effecten ontspullen

Oorspronkelijk ben ik met ontspullen begonnen omdat ik het beu was om altijd te moeten opruimen. Ik was de chaos beu die de spullen veroorzaakten. Ik wilde veel liever de tijd die erin kroop aan leuke dingen besteden.
In dat opzicht ben ik zeker geslaagd! Maar dat de positieve effecten van ontspullen veel verder gingen dan dit, dat had ik niet gedacht.
Hieronder volgt een korte samenvatting van wat ontspullen mij allemaal gebracht heeft..

Ruimte, Rust en Tijd
Ruw geschat, denk ik dat momenteel de spullen in huis zowat gehalveerd heb. De meeste kasten zijn nog maar voor de helft gevuld. Bovendien heeft nu alles wat er nog is een vaste plaats wat maakt dat ik voor goed verlost ben van mijn “hoopjes”.
’s Avonds volstaat een kwartier om alles weer op zijn plaats te leggen. Resultaat: meestal een opgeruimd huis en ik win hierdoor ongeveer een halve dag tijd per week aan opruimen en dagelijks tientallen minuten zoeken achter bepaalde dingen.
Een opgeruimd huis brengt echt rust in mijn hoofd. Het is heerlijk om de dag te starten met een propere lei.
Nu ik in huis niet meer afgeleid word door spullen, of dingen die eens moeten gedaan worden, kost het mij steeds minder moeite om de dingen dadelijk aan te pakken, ipv ze bij op een hoopje te leggen.

Beslissen, knopen doorhakken, loslaten, doorzetten
Het opruimproces op zich geeft ook positieve effecten. Voordat ik startte met ontspullen, leefde ik dikwijls letterlijk maar ook figuurlijk met mijn hoofd in de chaos. Ik had steeds het gevoel dat ik op zoek was naar iets, maar zag door de bomen het bos niet verschijnen en deed bijgevolg een lange tijd …… niets.
Het lijkt zo banaal allemaal, maar door steeds over elk van de honderden items te moeten beslissen of het blijft of gaat, werd ik er op den duur zelfs vlot in en ging het “loslaten” als vanzelf.

controle en focus
Ten slotte wierp ik na heel mijn opruimproces een heel andere blik op alles met het belangrijkste besef dat de belangrijkste “dingen” in mijn leven helemaal geen dingen zijn..
Door weg te doen wat ik niet nodig heb, kreeg ik ook een beter beeld over wat ik wel heel belangrijk vindt. Het grote voordeel/gemak hieraan is dat ik nu ook bewuster leef met een zekere focus en dus is het nu voor mij gemakkelijker om te beslissen wat ik doe én vooral wat ik NIET doe.

consuminderen en duurzaamheid
Wanneer ik nu op het punt sta om iets te kopen, denk ik bewuster na: heb ik het echt nodig? Ook denk ik op voorhand al waar ik het ga zetten/opbergen als ik het koop.
Wil het niet volgende week al in de vuilbak belanden, dan moet het kwaliteitsvol zijn. Geen wegwerpspullen meer die slechts een aantal keren mee gaan.
Ook kijk ik nu steevast naar de herkomst van een product. Ik stond er vroeger helemaal niet bij stil dat de prinsessenboontjes die ik in de winter kocht van de andere kant van de wereld kwamen.
Door voor Belgische, lokale produkten te kiezen; eten we automatisch meer met de seizoenen mee nu.
Momenteel stoort het mij wel nog enorm dat ik na elke maaltijd koken een hele berg plastieken verpakkingen heb weg te gooien en ben ik aan het uitzoeken waar ik mijn groenten rechtstreeks van bij de boer kan kopen. Inmiddels ben ik ook zelf aan het moestuinieren geslagen en dat bevalt me zeer! Ook maak ik meer en meer dingen zelf, vanalles en nog wat: in de keuken, voor mijn interieur, iets om aan te doen..
Ook ben ik sinds november 2016 gestart om dagelijks met de fiets naar het werk te rijden ipv met de auto en dat is de beste keuze die ik in jaren gemaakt heb! Over al dit laatste vertel ik graag in volgende berichten meer.

Financieel
Al zijn sommige dingen duurder in aankoop nu ik voor duurzame produkten ga, toch komt het uiteindelijk goedkoper uit omdat deze véél langer mee gaan. Ook door de auto te laten staan én veel zelf te maken, bespaar ik geld.

Kortom, de gevolgen van het ontspullen zorgen bij mij nog steeds voor een sneeuwbaleffect aan duurzame veranderingen in mijn leven.

Gepost op

Het ultieme voorschrift voor “een opgeruimde geest in een opgeruimd huis”: de opruimmethode van Marie Kondo

Elke zondag krijg ik van oma “De Sjiek” , bijlage van de weekendkrant van Het Belang van Limburg.  Ik vind het fijn om op de hoogte te zijn van wat er in Limburg leeft op gebied van creativiteit, life-style, interieur, duurzaamheid, ondernemen, .. en lees dan ook vrijwel elke week het hele magazine door.

Die week was de titel van de Sjiekreportage: “De magie van opruimen”  over het boek “Opgeruimd” van de Japanse Marie Kondo.

Ze heeft namelijk een opruimmethode bedacht en belooft dat ze van jou een geordend en net mens maakt in een geordend en net huis.

OK, bring it on baby!! Hoe doe je dat?

  1. Niet elke dag een beetje opruimen, maar één grote opruimbeurt zodat je huis voor altijd opgeruimd blijft.
  2. Eerst beslissen of je een voorwerp wel of niet wegdoet en vervolgens beslissen waar je het opbergt, want het is noodzakelijk dat echt álles zijn vaste plaats heeft.
  3. Wat gaat er dan weg? Alles wat je niet in gebruik hebt én alle spullen waar je niet blij van wordt.
  4. Niks van kamer per kamer! Opruimen doe je per categorie en wel in deze volgorde: kleding, boeken, paperassen en spullen met emotionele waarde.

Zo simpel? Zo simpel!

Ik was zelf ook al wel achter punt 1 en 2 gekomen. Als je altijd een beetje opruimt, ben je altijd aan het opruimen en dien je dikwijls te herbeginnen.. Been there, done that.   En dat er wel enkele spullen weg konden, daar was ik het ook wel al mee eens.

Maar dan..

punt 3 “alles wegdoen wat je niet in gebruik hebt.” Aan die gedachte moet ik toch even wennen. Want vele spullen in huis horen onder de categorie “als ik het ooit eens nodig moest hebben”. Dat was mij bovendien zo van kindaf meegegeven; je gooit niets weg wat je nog kan gebruiken.

En dat is vanalles: kledij wanneer ik ooit ga verven, babyspeelgoed voor als vrienden ooit met hun baby over de vloer komen, materialen om nog eens ooit iets mee te maken, soms van de Kringwinkel of Creazi maar dikwijls ook zelf verzameld, boeken die ik nog wel eens ooit ga lezen, ….

Maar “ooit komt nooit” zegt Marie.

Voor mij is opruimen tot nu toe voor 90% alles terug op zijn plaats leggen, terwijl zij eigenlijk met opruimen bedoelt dat je je huis dient te ONTSPULLEN.

Bovendien ruim ik alles per kamer op en dat gaat inderdaad van geen meter vooruit omdat er in elke kamer spullen liggen van verschillende categorieën.

Ok, nu had ik dus voor het eerst een plan, een opruimplan. En één met een duidelijke volgorde zelfs.

1, 2, 3 START!

Diezelfde zondagnamiddag ga ik al van start met mijn eigen kledij. Zoals zij het voorschrijft, dien ik al mijn kleren voor mij op de vloer te leggen. Dus niet enkel wat in de slaapkamer ligt, maar ook m’n jassen, schoenen, handtassen, sjaals, werkkleren die in de berging of op andere plaatsen in huis liggen, sportkleren…   Om ze dan één voor één door je handen te laten gaan en je af te vragen of je het nog draagt en je of je er nog blij van wordt. Indien niet, bedank je ze in gedachten al dan niet nog voor hun bewezen dienst en gaan ze de doos in.

OK, Ik heb een beetje gefoeteld en heb mij die namiddag beperkt tot alles wat in m’n slaapkamer lag. Al snel kwam ik op kruissnelheid en vulden zich 2 kartonnen dozen met kleren. ‘S avonds was ook de derde gevuld met de kledingstukken die niet in m’n slaapkamer lagen.  Verder heb ik ook alle kledij, waar ik vroeger blij van werd, maar nu (tijdelijk) niet meer in kan wegens 6 kilo bijgekomen ook in een doos gestoken en hetzelfde deed ik met alle “vintage”kledij, die ik ooit van kringwinkels meebracht en die wel in m’n kast hangen omdat ik zo leuk vind, maar ik eigenlijk niet aandoe.

Het resultaat so far: een kleerkast met nog één vierde van m’n kleren, schoenen, jassen, …  Er hangen nu dus enkel kleren in die mij passen én waar ik blij van wordt.  En dat is blijkbaar niet meer zo heel veel dus..   De doos met (voorlopig) te kleine kleren staat er wel nog in omdat ik echt van mening ben dat die mij ooit weer zullen passen.  Ook de doos met vintagekleren staat er nog met het idee ze in de zomer op een tweedehandsmarktje weer te verkopen.

Maar de voldoening was groot! Na amper enkele uren werk al zo een zichtbare verandering. Een echte verademing was het!  Maar waarom ging het nu ineens wel en wat was het verschil dan met mijn vorige opruimpogingen?  Toen begreep ik het nog niet echt waarom, maar ik voelde wel een enorme voldoening en dat motiveerde mij om diezelfde week nog de jongens hun kasten onderhanden te nemen en als laatste ook nog die van manlief.  Wel te verstaan, in samenspraak met hun 😉

Het resultaat is na een week  al in heel het huis zichtbaar merkbaar! Immers, er liggen in bijna elke kamer wel kledij-gerelateerde dingen. Nu deze pakweg gehalveerd zijn én alles wat blijft zijn plaatsje heeft gekregen in de kast, valt het mij op dat de kasten hier en daar zelfs leegtes vertonen. Tegelijk valt het mij op hoe ik in elke kamer plots een duidelijk zicht heb op overige spullen die er nog zijn, maar nu ook weg mogen.

Ja…. en dan waren we vertrokken!!

Volgens Marie zou het ideaal zijn, moest je in één maand tijd alles na elkaar kunnen doen.  Eén grote opruimklus dus en daarna nooit meer.  Om er een maand verlof voor te gaan nemen, dat zie ik niet zitten. Maar omdat haar methode bij mij zo goed werkt, steek ik er voor de komende weken met plezier wel bijna al mijn vrije momenten in.

En het gaat vooruit..  Achtereen volgens komen volgende categorieën aan de beurt:

Boeken.   Ik ben een Bib-fan, dus ik dien geen stapels romans uit te selecteren, maar alle dozen op zolder met cursussen van mijn opleiding Kiné (op die van anatomie en mijn eindwerk na) sponsor ik aan de papierslag van de Chirojongens. Ook van de stapels interieurtijdschriften die ik in de loop der jaren gekocht heb en bijgehouden, kan ik nu afstand doen. Dan zijn er tot slot ook nog een hele stapel kinderboeken en strips van de jongen die een andere thuis krijgen.

Paperassen. Een kast in de buro van 2m op 2m helemaal met deze categorie gevuld: aankoopbewijzen,  gebruiksaanwijzingen, infoboekjes allerhande van verzekeringen, de bank, de ziekenkas, de bouw van ons huis, reizen, interieurwinkels, ..   90% van deze dingen is tegenwoordig op internet terug te vinden en zo kan ik alles reduceren tot 1 ringmap met polissen, 1 ringmap met noodzakelijkheden van de bouw en 1 kaft met allerlei (diploma’s, paspoort, trouwboekje, ..)

Speelgoed en hebbedingen van de kids. Nog zo een categorie die zich over heel het huis én tuin verspreidt. Hier ben ik best wel trots als ik zie hoe snel mijn jongens de methode onder de knie hebben. “Gebruik ik het nog, word ik er blij van?” Ja?  Dan blijft het! Nee? Dan gaat het ofwel de doos in om te verkopen op de rommelmarkt, of in die voor de kringwinkel en indien stuk, onvolledig of niet meer bruikbaar in de vuilzak. Hier en daar is er iets wat ze niet meer per se in hun kamer willen, maar ook niet willen wegdoen: medailles van de voetbal, een knuffelbeer gekregen van oma, een boekje wat we veel samen gelezen hebben. Die speciale dingen mogen in hun bewaardoos op zolder. (Al goed dat Marie dit niet leest, want die zou van al deze dingen een foto laten trekken om in één album te bewaren en vervolgens toch wegdoen.) Maar deze regel vind ik er nog wat over voorlopig..

Restanten van de bouw in de tuin.  Stapels stenen, een hoopje wit zand, een berg zwarte zand, afvoerbuizen, kiezelstenen.. Destijds gehouden om eventueel dit of dat nog mee te doen, maar ondertussen is het meeste wel in orde en kan alles weg.

Hier en daar dacht ik er eens aan om een foto te nemen, hieronder een impressie:

Wat ik met al die spullen uiteindelijk gedaan heb, lees je binnenkort.

Ook geef ik dan nog graag mee welke effecten dat ontspullen mij heeft gebracht.

Gepost op

9 signalen dat ik mijn huis moest “ontspullen”

Het is niet dat ik me er nooit op toegelegd heb..  Maandelijks nam ik me wel één of ander groot opruimmaneuver voor, dagelijks dacht ik:”Dat zal ik straks nog wel even doen.”

Het lukte mij maar niet. Onderstaande signalen deden zich regelmatig voor en ik was ze grondig beu en wilde niet liever dan een grondige verandering hierin.

  1. Ik maak gedurende de week “hoopjes”. Een hoopje op de tafel met de reclameblaadjes, infobriefjes van school, rekeningen, … om in het weekend door te nemen.  Een hoopje op de tafel in de berging; te sorteren en op te ruimen indien tijd..  Een hoopje op de derde onderste trede van de trap om eens mee naar boven te nemen.. Een hoopje kleren in de badkamer; om eens mee naar onder te nemen wanneer ik de was ga doen..
  2. Op zaterdag wanneer ik na het ontbijt aan “de poets” wil beginnen, moet ik natuurlijk eerst al die hoopjes opruimen vooraleer ik kan beginnen. En is alles eindelijk wat aan de kant, dan is  ofwel de goesting op ofwel is het tijd om naar de voetbalmatch te gaan van Lars.
  3. Op mijn to-do lijstje staat al enkele jaren: opruimen van de kelder, de zolder, de berging, de kleerkasten en albums maken met foto’s van de kinderen.
  4. Telkens ik verlof heb of een verlengd weekend, begin ik ’s morgens vol goede moed aan zo’n grote plaats en vreemd genoeg ervaar ik op zulke dagen hetzelfde fenomeen: rond 15u zit ik temidden van mijn uitgestalde spullen en enkele uitgesorteerde hoopjes en besef ik dat ik eigenlijk niet heb kunnen doen wat ik wilde. Ik was er dus beter niet aan begonnen; de verlofdag was om en ik had er niks aan gehad. Ik was liever met de kids een dagje gaan zwemmen.
  5. Ik spendeer dagelijks wel enkele minuten aan het zoeken naar spullen of bepaalde kledingstukken. “Mamaaaaaaaaa, waar ligt mijn groene broek??” OK, eerst in de kleerkast kijken, dan in de wasmand met propere was om terug in de kasten te leggen. Ook niet? Misschien dan in de wasmand met de vuile was of in een badkamerhoopje. Ja gevonden, ze lag in de strijkmand. Nog eerst even strijken dan. En we zijn 10 minuten verder..
  6. Ik moet systemen bedenken of spullen kopen om mijn spullen praktischer of plaatsbesparender op te bergen.
  7. Ik zeg wel: “De mensen moeten mij en mijn huis maar nemen zoals we zijn.” Maar eigenlijk wil ik niets liever dan een opgeruimd huis, mooi ingericht met alleen maar spullen waar ik blij van word en dingen in mijn kast die ik echt nodig heb.
  8. Ik heb het gevoel dat CHAOS niet alleen koning is in mijn huis, maar ook in mijn hoofd. Ik heb echt wel de intentie om er iets aan te doen, maar tot hiertoe is het nog niet gelukt.  Ik steek er echt wel tijd en energie in, maar het is een soort van never-ending-story.  Dat is best wel lastig als je perfectionistisch bent en je het gevoel hebt geen grip te hebben op je leven. Zo erg dat ik zelfs leuke dingen uitstel omdat ik eerst nog dit of dat wil in orde hebben.
  9. Omdat het mij niet lukt, lukt het mijn kinderen ook niet.

 

Achteraf bekeken is dit DE OORZAAK WAAROM het mij maar niet lukte: IK HEB HET NOOIT GELEERD! Als mijn mama mij vroeger naar mijn kamer stuurde met de boodschap:”Ruim uw kamer op!” dan ging het hoopje gedragen kleren de was in en alle andere spullen werden weer netjes in de kast gelegd.  Ik heb zolang ik thuis woonde, nooit iets van mijn spullen uit mijn kindertijd weggedaan.  Tot zowat een jaar geleden had ik deze visie over opruimen:

  1. Opruimen betekent voor mij dat ik alles netjes terug op zijn plaats in de kast leg.
  2. Alles wat ik ooit nog kan gebruiken, hou ik.
  3. Ik heb geen plan, geen echt systeem. Dus begin ik geregeld weer van vooraf aan.

Maar dan was er dat moment….